Haar inspiratiebronnen

Maria Krabbe

” Maria Krabbe  werkte met kinderen met leerproblemen, zoals dyslexie en stotteren en schrijfproblemen. Deze kinderen bleken volgens haar te denken in beelden en zij noemde hen beelddenkers. Haar theorie is dat het lezen van woorden bij deze mensen eerst in beelden omgezet zal worden, en ook het uitleggen van de eigen denkbeelden in taal zal veelal een beknopte uitleg zijn.”

Het denken van het woordblinde type, M. Krabbe

Bollnow” Het boek ‘Spache uni Erziehung’ van Otto Friedrich Bollnow is belangrijk voor mij geweest. Hij onderzocht de functie van de menselijke taal in het menselijk leven. Hij toont aan, dat eerst door de taal in het door hem gesproken en verantwoorde woord de mens zich zelf wordt.
Het belang van taalonderwijs stelt hij zeer centraal, omdat dit een opvoeding is, die voor de hele persoonlijkheid van belang is. Dit belang kan men pas goed begrijpen als men hem volgt in zijn beschouwingen, die gebouwd zijn op Amman, Fröbel, en vooral Lipps om maar enkele te noemen.
Voor mij is het tweede deel richtinggevend voor al mijn werken met kinderen.
Hij begint daar met uit te leggen wat een naam is. Hoe de eigennaam nodig is voor de  ‘Identifizierung’. Het heft je op uit de massa. Het is te vergelijken met een aanwijzend gebaar, maar het is anders. Het aanwijzen is plaats en tijdgebonden. De naam gaat daar boven uit. Een mens, die in de massa aangewezen wordt, valt weer terug als het wijzend gebaar weg is, terwijl over een bepaald individu, waaraan men een naam gegeven heeft, ook later nog spreken kan.”

woordblinde kind” In “Het woordblinde kind” (1951) heeft Mevrouw Nanninga-Boon in Hoofdstuk III haar denktheorie, die beschreven staat in “Psychologische ontwikkelingsmethode”, kort samengevat en als voorbeeld geeft zij dan weer, hoe het woord  Pappa  zijn inhoud krijgt: Het kind staat in de box en de moeder zegt: “Daar komt Pappa”. Als het kind daar adequaat op reageert, dan wil dat nog niet zeggen, dat het kind het woord ‘pappa’ verstaat en begrijpt in de voor ons gangbare betekenis. De waargenomen globale totaliteit van klanken kunnen dan verbonden zijn aan alle omstandigheden van de gehele beleving waarin die zin geuit werd.. Het horen of zien van de auto, klappen van de deur, tijd van de dag, het gezicht van de moeder om maar iets uit het geheel te noemen en op die gehele totaliteit wordt gereageerd. Eerst als deze beleving zich zeer vele malen herhaalt, het kind “pappa” steeds weer ziet en hoort aankondigen met de zelfde woorden, hem ziet verschijnen op geheel andere plaatsen en tijdstippen onder steeds weer andere omstandigheden, waarin de persoon van de pappa en de gesproken woorden de zelfde factoren van de beleving uitmaken, dan pas zal bij het kind het woord pappa zich gaan hechten aan de persoon.”

Advertenties